Goed…

Afgelopen maandag was ik dus in het Rode kruis ziekenhuis in Beverwijk. Voor het plaatsen van mijn maagband. Eindelijk!!! Geen gezeur meer met teveel schommelingen in het gewicht. Maar een goede ondersteuning in een gezond eet-patroon.

De dag begon zo goed, leuke heren op anesthesie (echt heel cute) en hele leuke dokter/chirurgen meneren in de OK. Ik had met recht het idee dat ik in een aflevering van Grey’s Anatomy terecht was gekomen. Al met al verliep alles best ok!

En toen werd ik wakker, best ok wakker eigenlijk. Ik had niet teveel pijn en had geen last van de narcose, best tof allemaal. Totdat de arts aan mijn bed verscheen en mij melde dat de maagband niet was geplaatst en dat er “rare” plekken op mijn lever waren gevonden… Ze hadden dus de operatie afgebroken. Of ik ooit Hepatitis of TBC had gehad… Nou nee, niet echt nee. Tja, dan kon hij niet anders dan vaststellen dat er uitzaaiingen waren gevonden op mijn lever. Kanker dus…

En dan stort je wereld helemaal in. Je hele leven gaat aan je voorbij en je ziet jezelf al je eigen begrafenis regelen. Het e.e.a. werd later nog maar eens bevestigd in een gesprek dat ik (gelukkig samen met mijn ouders) had met de betreffende arts. Nadat het resultaat binnen zou zijn van het bloed onderzoek en de biopsie, zou er een afspraak worden ingepland voor een MRI-scan. Om daarna een actieplan op te starten voor de behandeling.

Juist ja. Je gaat naar het ziekenhuis voor een maagband en je komt thuis met Kanker. Wat klopt hier niet?

Het moge duidelijk zijn dat de dagen daarna een pure hel zijn. Iedereen weet namelijk wat Kanker is en wat het met je doet. Meestal geen prettige vooruitzichten. Elk uur lijk wel een hele dag te duren. En zo gaat de tijd erg langzaam…

Tot ik vanavond ineens werd gebeld door de betreffende arts. Het is GEEN Kanker…
Geen Kanker dokter? Weet u het zeker?
Ja, ik weet het zeker.

Ik blijk dus een of andere vage infectie te hebben. Niet prettig, maar zeker te behandelen met een stoot aan antibiotica. De maagband is dus voor Jan met de korte achternaam niet geplaatst. En wij (ik en mijn familie & vrienden) hebben dus voor niks doodsangsten uitgestaan. Dit is echt f*cking unbelievable…

Goed. Morgen (straks) dus bellen met het ziekenhuis om contact op te nemen met de internist om uit te zoeken hoe of wat en wat voor medicijnen ik moet gaan slikken. En dan dus voor de tweede keer mentaal gaan voorbereiden op de operatie die gaat komen (nummer 3 dus!).

Al met al niet erg prettig dus. Maar het is iig geen Kanker en dat is dan wel weer heel fijn!

Bedankt voor alle lieve berichtjes die ik heb ontvangen van de mensen die het wisten en zo hebben meegeleefd!

Krijn

p.s. sorry voor de mensen die ik niet persoonlijk op de hoogte heb kunnen stellen. Of waarvan de sms niet is aangekomen.

Vandaag gezellig in het ziekenhuis te Beverwijk geweest.

En wat een dag is het geworden! Ik heb super goed nieuws gehad! ik ga onder het mes in het nieuwe jaar! Om precies te zijn twee keer!

Een keertje om mijn experimentele restrictor te verwijderen. En dan een maandje later een tweede operatie om mijn maagbandje te laten plaatsen! Ik ben zo ontzettend blij en kijk er zo naar uit!

Al was het bij binnenkomst wel effe schrikken, de arts in kwestie had de brief van het AMC namelijk nog niet gelezen. Dus hij vond me eigenlijk niet zwaar genoeg om mij te opereren. Ik heb namelijk nog maar een BMI van 33,9 (ik kom van een BMI van 43,9), nadat ik had uitgelegd dat ik dit jaar zo’n 40 kilo ben afgevallen (en ruim 30 cm buikomvang ben kwijtgeraakt), was alles eigenlijk binnen enkele minuten in kannen en kruiken.

Wel moet ik in het voorbereidingstraject meelopen van de Nederlandse Obesitas Kliniek. En daar schrok ik wel van, ik ben altijd een beetje bang voor dat instituut. Naar mijn idee werken daar allemaal van die geitenwollen, euhm… laat ik de bewoordingen van Brigitte Kaandorp gebruiken, daar werken vast allemaal van die Gluten vrije mensen. En met dat soort mensen kan ik niet zo goed overweg… Dus als dat soort mensen moeten beoordelen of je wel of niet geschikt bent voor een bepaalde operatie, kan dat problematisch zijn…

Ik was dan ook erg gelukkig om te vernemen dat ze me alleen gaan begeleiden naar de operatie! Altijd prettig om steun van professionals om je heen te hebben (maar net zoals in het echte leven, zolang ze maar geen beslissingen hoeven te nemen…).

Oh wel, begin januari dus waarschijnlijk al de eerste operatie! Ik kijk er naar uit en hou jullie op de hoogte.

Het zijn slopende weken. Veel lieve berichtjes van vrienden die me vragen hoe het gaat. En het gaat redelijk… Sommige momenten veel (heel veel) beter en andere momenten is het allemaal weer even niks. Vooral de slapeloze nachten zijn killing, maar het zal steeds beter gaan. Ik heb gelukkig het aankomende weekend helemaal leeg gelaten en kan dus lekker doen en laten wat ik wil en lekker bijslapen.

Misschien dat ik, samen met @EricVerberne, zaterdag effe een uurtje of wat naar Artis kunnen gaan.

Voor de aankomende maanden heb ik iig wel allemaal leuke dingen in de planning staan. Zo ga ik binnenkort naar het cocnert van Marilyn Manson, het wereld kerstcircus in Carré, Marc-Marie Huibregts en nogmaals Brigitte Kaandorp. Oftewel leuke dingen in het verschiet. Vandaag effe goed doorbeulen en dan vanavond naar vrienden toe in Beverwijk.

Ik kijk nu al uit naar het weekend.

*rustig wakker word*
*wekker zie*
“6:44″

Kutttttttttttttttttttttt

En het dan voor elkaar krijgen om je toch te douchen, 2 bolletjes te smeren, de kat eten te geven en je leuk aan te kleden. Eerlijk is eerlijk, ik woon op nog geen 3 minuten bij het station vandaan & ik heb me niet geschoren vandaag. Maar toch vind ik het knap van mijzelf, helemaal als je je realiseert dat ik normaliter rond kwart voor zes mijn bed uit kom om dezelfde trein te halen.

En dan zit je in de trein en dan pak je lekker je boek (Gerechtigheid / Stieg Larsson) en ga je lezen… Tenminste dat probeerde ik, want binnen enkele minuten zat er een meneer in de coupe die een telefoongesprek voerde waar ik gewoon naar moest luisteren. “Yes, but baby listen, listen to me. You know I love you, but now I have a new girlfriend and you realy love your boyfriend… We should really stop sleeping together”. En weg was mijn concentratie… Jammer genoeg ging meneer er op Amsterdam centraal al weer uit, wel kan ik u meegeven dat meneer en de persoon aan de telefoon elkaar weer gingen ontmoeten… Ben toch zo benieuwd hoe dat dan verder afloopt.

(en ja ik realiseer me dat ze ook gewoon echt zouden kunnen slapen… Maar op een of andere manier heb ik toch het idee dat er meer gebeurt in dat bed dan alleen slapen…)

Al jaren heb ik een bloedhekel aan de trein, eigenlijk aan alle vormen van openbaar vervoer heb ik een gruwelijke hekel. Drukte, vechten om een plaatsje, heb je dan eindelijk een plaatsje gevonden dan kan je er vergif op innemen dat die persoon naast je luidrustig is of een typische lichaamsgeur heeft. Nee, ben geen van van het openbaar vervoer.

Maar nu moet ik met het openbaar vervoer reizen, dagelijks zit ik nu zo’n uurtje in de trein en om deze tijd een beetje door te komen leek het mij een goed idee om lekker te lezen terwijl ik aan het reizen ben. Maar het gesleep van boeken zag ik ook niet echt zitten… Dus toen ik eind september de E-reader van Sony zag, was ik dan ook snel verkocht! En ik kan je verklappen, het werkt/leest echt super. Effe boekje online kopen (en ja er zijn meer partijen dan bol) en je kan heerlijk lezen. Ben nu heerlijk bezig in het derde boek van Stieg Larsson.

Alleen echt lekker ongestoord lezen is er niet bij en nee dat heeft niks te maken met het vechten om een plekje of de lichaamsgeur van medepassagiers. Het heeft alles te maken met de interesse van enkele reizigers in mijn e-reader. Minimaal 3 x per week spreekt iemand mij wel aan op mijn digitale boek en zeg maar dag naar je concentratie! Daarom doe ik tegenwoordig net alsof ik tegelijkertijd muziek aan het luisteren ben, dan storen mensen je namelijk niet zo snel.

Een verlanglijstje aan boeken heb ik ondertussen ook al! Dus Sinterklaas en de kerstman hebben het makkelijk, ze hoeven alleen maar te betalen, het downloaden doe ik zelf wel.

Heb jij een e-reader? Zo ja, laat dan een reply achter! Misschien eens leuk om wat uit te wisselen!

Ik heb zojuist een hele leuke avond gehad. Enorm gelachen en veel lol gemaakt met een groot aantal bezoekers van de bingo. Veel valse bingo’s, dus ook erg veel vlees gezien!

En dan na afloop, in de auto onderweg naar huis, voelde ik me ineens schuldig… Schuldig omdat ik zo heb zitten lachen en genieten, zo kort na alles wat er is gebeurt.

Dus wanneer is het okay om weer te lachen? Vergeten zal ik Tom nooit, maar het leven gaat verder… Toch?

Het leven gaat door, er moet brood op de plank komen…

Ik ben gisteren bij P. & N. geweest. Het was echt super gezellig! Ze hebben me goed weten te vermaken en er voor weten te zorgen dat ik een erg gezellige avond heb gehad! na het (h)eerlijke eten, zijn we lekker naar de film geweest. Twilight: New Moon, fijne film. Kijk nu al uit naar het laatste deel.

Morgen weer werken. Klinkt misschien raar, maar ik kijk er erg naar uit! Proberen de dagelijkse draad weer op te pakken. Zal niet makkelijk zijn, maar ik moet verder…

Sommige mensen hadden het al gelezen in een van mijn tweets, of op hyves of facebook…

Afgelopen maandag is mijn goede vriend Tom op 36 jarige leeftijd overleden.

Het is zo onwerkelijk dat onze Tom er niet meer is… Gisteren hebben we afscheid van hem genomen en ben ik vooral erg dankbaar dat ik nog enkele woorden tot Tom heb kunnen richten.

Nog steeds schieten woorden te kort.
Daarom een eerbetoon dat ik passend vind bij Tom.

Lieve Tom, Rust zacht.