Komt een man bij de dokter…
Goed…
Afgelopen maandag was ik dus in het Rode kruis ziekenhuis in Beverwijk. Voor het plaatsen van mijn maagband. Eindelijk!!! Geen gezeur meer met teveel schommelingen in het gewicht. Maar een goede ondersteuning in een gezond eet-patroon.
De dag begon zo goed, leuke heren op anesthesie (echt heel cute) en hele leuke dokter/chirurgen meneren in de OK. Ik had met recht het idee dat ik in een aflevering van Grey’s Anatomy terecht was gekomen. Al met al verliep alles best ok!
En toen werd ik wakker, best ok wakker eigenlijk. Ik had niet teveel pijn en had geen last van de narcose, best tof allemaal. Totdat de arts aan mijn bed verscheen en mij melde dat de maagband niet was geplaatst en dat er “rare” plekken op mijn lever waren gevonden… Ze hadden dus de operatie afgebroken. Of ik ooit Hepatitis of TBC had gehad… Nou nee, niet echt nee. Tja, dan kon hij niet anders dan vaststellen dat er uitzaaiingen waren gevonden op mijn lever. Kanker dus…
En dan stort je wereld helemaal in. Je hele leven gaat aan je voorbij en je ziet jezelf al je eigen begrafenis regelen. Het e.e.a. werd later nog maar eens bevestigd in een gesprek dat ik (gelukkig samen met mijn ouders) had met de betreffende arts. Nadat het resultaat binnen zou zijn van het bloed onderzoek en de biopsie, zou er een afspraak worden ingepland voor een MRI-scan. Om daarna een actieplan op te starten voor de behandeling.
Juist ja. Je gaat naar het ziekenhuis voor een maagband en je komt thuis met Kanker. Wat klopt hier niet?
Het moge duidelijk zijn dat de dagen daarna een pure hel zijn. Iedereen weet namelijk wat Kanker is en wat het met je doet. Meestal geen prettige vooruitzichten. Elk uur lijk wel een hele dag te duren. En zo gaat de tijd erg langzaam…
Tot ik vanavond ineens werd gebeld door de betreffende arts. Het is GEEN Kanker…
Geen Kanker dokter? Weet u het zeker?
Ja, ik weet het zeker.
Ik blijk dus een of andere vage infectie te hebben. Niet prettig, maar zeker te behandelen met een stoot aan antibiotica. De maagband is dus voor Jan met de korte achternaam niet geplaatst. En wij (ik en mijn familie & vrienden) hebben dus voor niks doodsangsten uitgestaan. Dit is echt f*cking unbelievable…
Goed. Morgen (straks) dus bellen met het ziekenhuis om contact op te nemen met de internist om uit te zoeken hoe of wat en wat voor medicijnen ik moet gaan slikken. En dan dus voor de tweede keer mentaal gaan voorbereiden op de operatie die gaat komen (nummer 3 dus!).
Al met al niet erg prettig dus. Maar het is iig geen Kanker en dat is dan wel weer heel fijn!
Bedankt voor alle lieve berichtjes die ik heb ontvangen van de mensen die het wisten en zo hebben meegeleefd!
Krijn
p.s. sorry voor de mensen die ik niet persoonlijk op de hoogte heb kunnen stellen. Of waarvan de sms niet is aangekomen.
February 25th, 2010 at 01:12
He?! HE?! WAT!!!!!!!!!
Hoe kunnen ze dit in Godsnaam doen zeg! JEEZ! Je bent echt door een hel gegaan de afgelopen dagen met dit nachtmerrie scenario. Je familie en je vrienden (mij inclusief!) ook.
Ik kan het nog nauwelijks bevatten. Je hebt nu ‘maar’ een infectie? Die makkelijk te behandelen is met antibiotica? Dat is totaal van een andere orde. Met een paar dagen ben je er weer vanaf.
Ik ben natuurlijk blij dat het slechts een infectie is. Maar mijn GOD! Dit is niet normaal meer. Deze rollercoaster moet nu toch echt over zijn.
He schat, bel morgen (dadelijk dus) de doktoren. Maak de afspraak voor de volgende operatie. Op zijn minst kunnen ze je nu weer omringen met de heerlijke doktoren en verplegers.
Groetjes,
Eric
February 25th, 2010 at 01:30
Oh jee,
Dat is echt enorm vervelend dat je zo’n boodschap krijgt. Maar de artsen konden ook niet anders dan het je vertellen en zorgvuldigheid te betrachten. Ik begrijp uiteraard je boosheid, onbegrip en verdriet van de afgelopen dagen. Hopelijk gaat de volgende operatie nu wel gewoon door, maar dat zal wel het geval zijn gezien ze nu dit probleem hebben opgelost!
Groet,
Mark
February 25th, 2010 at 08:30
Hey Krijn,
Kut verhaal, maar de doctoren konden op dat moment ook niets anders concluderen. Opgelucht zijn dat het gelukkig geen kanker is en dat je “gezond” bent!
Ondanks alles wens ik je enorm veel sterkte bij de behandeling van de rare plekjes en straks de 3de operatie voor je maagband. Je krijgt jezelf er wel overheen met steun van goede vrienden en familie.
February 25th, 2010 at 08:45
@ EricVerberne, @ Mark & @ Lucas: Het is idd zo ongelofelijk. Je komt in een bepaalde roes terecht. En weet nog niet zo goed wat ik moet vinden van de arts. Aan de ene kant heeft ie me zo duidelijk mogelijk willen informeren. Aan de andere kant had hij zich misschien wat voorzichtiger moeten opstellen.
Hij heeft namelijk keihard gesteld dat ik uitzaaiingen had. Is nogal wat als het blijkt niet zo te zijn. Nu ben ik best een stabiele persoon. Maar hoeveel mensen zouden onder deze omstandigheden rare dingen hebben gedaan?
maar goed, ben nu vooral blij dat ik geen Kanker heb en dat ik nu ff moet genezen van infectie en dan alsnog op kan voor mijn operatie!!!
February 25th, 2010 at 09:14
LIEF!!!! Wat een goed nieuws op een KUTmanier gebracht! Maar wel heeeeeeeeel fijn dat het geen kanker is!!!
Kom maar op met die antibiotica en dan binnenkort je maagband! (makkelijker gezegd dan gedaan!)
Schatje, heeeeeeel veeeeeeeel succes de komende periode en heeeel veeeeel sterkte!
Ik bel je vanavond!
XXX
February 25th, 2010 at 12:41
Jezus!!! Wat een verschrikkelijke tijd moet dat zijn geweest!!! Natuurlijk heeeeel blij te horen dat het geen kanker is, maar je moet door een hel zijn gegaan!
Hoop dat je een beetje over de schrik heen bent en dat je anti-biotica aanslaat en snel van die infectie af bent en dat je vol goede moed weer die operatie-kamer in gaat.
Heel veel sterkte!
Kus, Samira
February 25th, 2010 at 18:27
Krijn, JE BENT NIET KAPOT TE KRIJGEN!
Hou je taai! -xxx-
February 26th, 2010 at 09:35
Wat een verhaal Krijn… ik schrok me rot aan het begin van je verhaal. Gelukkig is het geen kanker maar je hebt toch een doodsschrik gekregen. Ik vind het sterk van je hoe je hier nu op reageert en ik kan alleen maar toi toi toi wensen voor de volgende operatie!
February 28th, 2010 at 10:32
Jeetje Krijn wat een schokkende toestand, wat jij je ouders en iedereen om je heen door hebben gemaakt…. vreselijk. Natuurlijk is het achteraf goed nieuws maar dat het zo gelopen is…….
. Groetjes en een dikke knuffel voor jou en je ouders. XXX
wat een hel!
Heel sterk en goed hoe je hier mee om gaat, je bent een kanjer!
Hoop dat je snel van de infectie geneest en echt voor je operatie kunt gaan. En wellicht tref ik je daarna weer een keertje in Hurghada